Prirodne lepote Temerina
Šta ljubitelji prirode ne smeju propustiti da posete
Park prirode Jegrička
Vodotok Jegrička se prostire na području južno Bačke lesne terase, izmedu Velikog Bačkog kanala na severu i Dunava na jugu. Proteže se u dužini od 65 km, s pravcem zapad-istok, ulivajući se u reku Tisu. Vodotok je autohtona reka Bačke koja je uredenjem korita izgubila svoj prvobitan izgled. Protičući kroz 4 opštine (Bačka Palanka, Vrbas, Temerin i Žabalj) vodotok preseca važne saobraćajnice.
Jegrička je proglašena za međunarodno značajno područje za ptice (IBA), kao i za biljke (IPA) i kanditat je za upis na listu Ramsarskih područja.
Park prirode "Jegrička" proglašen je 2005. na površini od 1144.81 ha i ustanovljen je režim II stepena zaštite na 245.28 ha (21,43%) i III stepen na 899,53 ha (78,57)%. Bogatstvo flore odlikuje se prisustvom 80 vrsta vodenih i močvarnnih biljaka, gde se izdvajaju zaštićene i ugrožene vrste sa Crvene liste flore Srbije (beli lokvanj, barska paprat, vodeni orašak, mešinka). Posebnu lepotu daju plivajuće zajednice belog lokvanja, oraška i mrestnjaka uz gustu vegetaciju trske i rogoza u priobalju. Livade na ostrvimaobrasle su stablima domacih topola i žbunjem.
U Jegričkoj je prisutno 20 vrsta ribaod kojih su 14 autohtone. Najznačajnije predstavnici su: su smuđ, šaran, štuka, linjak i som. Bogatstvo ptica kao fundamentalna vrednost čini 200 vrsta, a posebno se izdvajaju kolonija čigri i čaplji, ali i vrste poput crnogrlog gnjurca, patke njorke, divlje guske, eje močvarice, sivog barskog petlića i modrovoljke. Reku nastanjuju još i više vrsta žaba, zmija, kao i barska kornjača. Od posebnog je značaja i prisustvo vidre.
Stari park
1796. godine grof Šandor Sečen kupio je naselje Temerin, gde je posle nešto kasnije izgradio Kaštel u baroknom stilu, koga okružuje park na teritoriji od 20 jutara. Od 1860. god. Kaštel je u vlasništvu veleposednika Antala Frenbaha, rodom iz Apatina, koji je okolni park sa svojim baštovanom Vince Sadlek preobratio u ukrasnu baštu, arboretum.
Među baštovanima koji su uređivali park ističe se Mikloš Terteli iz Temerina, diplomirani baštovan, koji je 50-tih i 60-tih godina prošlog veka, skoro 20 godina vršio svoju dužnost s ljubavlju i pažnjom. Pod njegovim rukama park je doživeo procvat. Od tada nestale su i cveće a i bašte. Danas park održava mesno Javno Komunalno Preduzeće.
Od drvenastih vrsta dominira koprivić (bođoš , Celtis occidentalis), čiji plod bez obzira što ona nije karakteristična vrsta za ove predele, ima značajnog udela u ishrani ptica koje zimu provode na našim prostorima. Hrast lužnjak se gusto ređa na obali male bare koja teče pored istočne ivice parka, mada se javlja sporadično po celom parku. Pored ovih vrsta tu se nalaze: bela topola divlji kesten, platani i poneki beli bor. Posebnu vrednost predstavlja nekoliko sačuvanih tisa, koja je zaštićena vrsta. Nažalost neke od tisa su u proteklih nekoliko godina veoma oštećene.
Od zeljastih biljnih vrsta možemo naći ptičje mleko, mali zimzelen (Vinca minor). U proleće površina parka je gusto pokrivena ledinjakom, na vlažnim delovima se nalazi običan gavez i đurđevak koji je do danas skoro potpuno isčezao. U šancu koji se pruža na zapadnoj strani Kaštela rastu navala i mala paprat.
Među životinjama najveću brojnost pokazuju ptice. Skoro 70 vrsta je posmatrano i viđeno na teritoriji parka. Ovde su se gnezdili mala ušara, slavuj, crvendać, obična zeba, veliki, srednji i sirijski šareni detlići, velika senica i senica plavić, crnoglava grmuša, kos. Tokom seobe jave se i svilenorepa kugara, drozd branjug, trešnjar, a takođe viđena je i šumska šljuka.
Pored ptica, park nastanjuju i vodozemci kao što je šumska žaba, u bari i u jezeru, a tu su i barska kornjača, obična belouška, zatim bizamski pacov i u gušćoj vegetaciji jež. U šupljinama starog drveća često se nastanjuju slepi miševi.
Izgled parka obogaćuje i samo jezero u kome se nalazi prilično veliki broj nastanjene ribe.
Za one koje vole sport i žele da se malo razgibaju, izgađena je rekreativna staza sa spravama za vežbanje.
